września 03, 2026

Historie zza szyby

Czasem patrzę na stare okna w kamienicach i zastanawiam się, ile historii kryje się za ich szybami. Kiedy patrzę na tę zamyśloną dziewczynę w ramie i kota, który siedzi obok, czuję dziwny spokój. Jakby ktoś sfotografował mnie. Ten widok ma w sobie coś z ciszy, którą tak trudno dzisiaj znaleźć. Można pomyśleć, że to tylko papier i odrobina kleju. Ale kiedy od podstaw wycina się każdą ściankę, a potem godzinami układa te warstwy koronek, kwiatów i okiennic, to w tym pudełku zostaje jakaś cząstka człowieka.

Zbudowałam tę przestrzeń z wielu warstw, kwiatów i faktur, żeby można było po niej błądzić wzrokiem i za każdym razem odkrywać coś nowego. Ale to, co najważniejsze, wciąż pozostaje niewidoczne. Prawdziwa opowieść zacznie się dopiero wtedy, gdy uniesiemy wieczko.

Sometimes I look at the old windows in the tenement houses and wonder how many stories lie hidden behind their panes. When I look at that pensive girl in the frame and the cat sitting beside her, I feel a strange sense of calm. It’s as if someone had taken a photograph of me. There’s something about this scene that evokes a sense of tranquillity which is so hard to find these days. You might think it’s just paper and a bit of glue. But when you cut out every panel from scratch, and then spend hours arranging those layers of lace, flowers and shutters, a little piece of a person remains in that box.

I’ve built this space out of many layers, flowers and textures, so that your gaze can wander over it and discover something new every time. But what matters most remains invisible. The real story will only begin when we lift the lid.

What do you think? Kisses – Karolina Grabska 💚